آدما خیلی زشت شدن

ترش مثه مزه زرشک شدن

آدما جنس اژدهان

گرسنه اما بی اشتهان

آدما کی رو ستایش می کنن

زنده رو میکشن مرده پرستش میکنن

آدما همدیگه رو رنگ می کنن

بعد رنگ باهمدیگه جنگ می کنن

آدما تو شادی تریپ لاو بر می دارن

وقته غم مثه سینی تاب بر  می دارن

آدما تا کی می خوان دلا رو طی بکشن

تا خروس خون حسرت می بکشن

آدما تا کی می خوان از دستِ خودشون

از ناز و اشوه هایِ دیگرون هی بکشن

آدما تا کی صداتون باریک باشه

صورتتون جای ریمل و ماتیک باشه

آدما تا کی باید حرفِ زور بزنیم

تو شادیا حرف کفن و گور بزنیم

آدما تا کی باید ساکت باشیم

واسه دوروبریا مثه یه ماکت باشیم

آدمم ببین دو تا دست و دو پا دارم

برنخوره بهت منم یه دنیا ادعا دارم