از آنــــان كــه لاف از مـــــــردي زننـــد ولي       صــد بار ثابت كـــرده اند نامـــردند بيـــزارم

از آنـــان كـــه خـــون مــــــــــــــردم دنيـــــــا      بنــام آخــــرت در شيــشه كـرده اند بيــزارم

از آن دريـوزه مـرداني كه با كشكول دين دائم    ميان كــوچـه هـاي شهر ميگرد ند بيــــــزارم

از آن بي چشم روياني كه بـيزارند از خورشـيد    نظـر تنـگند چـون خفـاش شبگرد ند بيـزارم

خلاصه از خودم  از زنـد گي ازعشق و از فرياد    از اين قـوم خـامـوش كه خونسـرد ند بيـزارم