اونور ديوار هميشه اونور ديوار نيست،شايد يه جايي مثله ذهنه تو باشه!

نافذت خود را به صخره های دریای دیدگانت می کوبم وگریه سر می دهم با چشمان بی صدا واشکهای ناپیدا

دوست دارم غریقی باشم بی نجات آن گاه که دریای من دریای دیدگان توست تو ای راز زیبا

 

واشک موهبتی است الهی تا آتش درونت را فرو نشاند

ونوازش های مهربانانه ی پروردگار را بر بستر وجود خویش دریابی

آن گاه پاسخ لبخندهای خدا را می دهی و می گویی آسوده وسبکبال

خدایا!ترا سپاس برای تمام آنچه ارزانی ام کرده ای.